رحمانى و سلطنت آسمانى ( خشترا ) و روح عشق و محبت و اطاعت و تواضع ( آرمئيتى ) را يافت ، به حد كمال اخلاق خواهد رسيد و هماى سعادت و بهروزى بر سر افراد سايه خواهد افكند ، صحت جسمانى به وسيله هروتات به افراد عطا مىگردد . پس بهداشت ( حفظ الصحه ) از وظائف بزرگ مذهبى زرتشتيان مىباشد . بهداشت شخصى ( فردى ) و قراء و قصبات و شهرها نيز جزو همان وظائف براى زرتشتيان آمده است . درباره بهداشت در فروردين يشت باب 29 فقره 141 ، بر عليه بيماريهاى جرب و تب و امثال آنها از فريدون كمك خواسته شده است . همچنين در فقره 143 درباره نيرو و صحت و تندرستى براى فرزندان صحبت شده است . بايد دانست ايرانيان قديم چون به آخرت عقيده‌مندند ، بالنتيجه به زندگانى در اين دنيا و سلامت خود نيز پايبندى كامل داشتند ( چنان كه قبلا بيان شد ) و بر خلاف پيروان بعضى از اديان كشورهاى همجوار خود كه پشت‌پا به دنيا زده بودند و به زندگانى علاقه نداشتند ، ايرانيان معتقد بودند كه آدمى براى زندگانى مفيد و كارهاى اجتماعى خلق شده است ، زيراكه زندگى را يك جنگ و مبارزه دائمى بين نيكى و بدى مىدانسته و مىكوشيدند كه دنيا را به ميل و دلخواه خود و اراده خداوندى آبادان نمايند . تربيت روحانى و جسمانى طفل با والدين خصوصا به دست مادر بوده است . تأمين بهداشت از وظائف فرمانروايان بوده و فرمانروايان عادل موظف بودند ، كه در كار بهداشت مردم كوشا باشند و در جميع فرائض اعمال مذهبى به بهداشت منتهى مىگردد . اوامر بسيار در ونديداد درباره حفظ الصحه آمده است . مثل آنكه شخصى كه از فنجانى آب آشاميده ، ديگرى بايد از آشاميدن از آن فنجان احتراز جويد . از كثافات